Ne zaman yolda bir insanın
–Hey ufaklık sesini duysam
Kafam geri döner birden çocukluğumu hatırlarım ben
Amcalar vardı mahallenin bastonluları
Bahçelerinden erik çaldığım insanlar
Arkamdan ayakkabı fırlatan teyzeler gelir aklıma
Ya annem ; neye elimi sürsem : dikkatli ol bi tarafını kıracaksın derdi
Hey ufaklık sözleri çınlıyor kulağımda şimdi
Ufaktım ben annemin bakmaya kıyamadığı
Babamın ise minik kızıydım
Şimdi keşkelerle avutuyorum kendimi
Babam olsada yanımda hey ufaklık gel bak burda ne varmış diye
Arkasında sakladığı çikolatayı çıkarsa yine
Bir hışım ile kapsam elinden anne babam bana çikolata almış diye bağırıp çağırsam evde
Ahhh keşke çocuk olsam …
Sevilay ÇAKMAKLI GÜLENTÜRK
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder